Maestro, music please

Het is zo’n 8 uur vliegen naar Sint Maarten. In de aankomsthal van de luchthaven hoor je de klanken van de steeldrums en laat een bevallige donkere vrouw de locale specialiteit Guavaberry-likeur proeven. In de verte zie je de eerste palmbomen opdoemen. De sfeer geeft goede zin; de vakantie kan beginnen.

Muziek, drank, mensen, omgeving; alles draagt bij tot het optimaal beleven van dit Bovenwindse eiland in het Caribische gebied. Ook in de horeca van Sint Maarten wordt dit gevoel versterkt. Medewerkers bediening dragen een Hawaï -blouse, de hotelbar schenkt kleurrijke cocktails, vis en vlees wordt bereid op een barbecue en in veel (na)gerechten is ananas (het symbool van welkom) verwerkt. Ook de zeer gastvrije medewerkers bediening hebben er alles voor over om je een heerlijke Caribische week te bezorgen. Begrijpelijk, als je weet dat de mensen leven van de (verplichte) fooi. Verhoog de rekening met 15 tot 20% bij en je weet wat variabele beloning van een ‘waiter’ is.

In het Sonesta hotel is het nog laagseizoen. In de enorme lobby is het een komen en gaan van gasten. Op een dag loop je misschien wel 15 keer heen en weer, op weg van en naar de lift. Al lopende concludeer ik: het hotel mist iets. Geen locale invloeden, geen Caribisch sausje en tot overmaat van ramp komt uit de luidsprekers voortdurend de muziek van Michael Jackson. En op de momenten dat zijn repertoire was afgewerkt, nam Phil Collins het over. Dat past niet. De consument wil de sfeer vasthouden en horen en zien wat hij verwacht van deze idyllische omgeving. En op Sint Maarten is dat het geluid van een ‘steeldrum’. De oude metalen olievaten die stapsgewijs ingedeukt zijn om daarmee de verschillende, herkenbare klanken te verkrijgen.

Muziek is ook een belangrijk aspect bij de beleving in een horecabedrijf. Het juiste genre en bijhorend volume dragen bij tot het avondje uit. Te vaak wordt in de horeca Skyradio opgezet of klopt de keuze van de muziek niet bij de uitstraling van de locatie. Muziek is nogal eens een sluitpost of onderbelicht thema. Dat is onterecht. Kijk maar eens naar het belang van muziek in een circus. Een trapezeact zonder een tromgeroffel is immers ondenkbaar. Maestro, music please…!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s