Met de tijd meegaan

Je zult maar anno 2012 collectant zijn voor een of ander goed doel. Als vrijwilliger ben je dan niet te benijden. Slechts een uurtje collecteren is je in het vooruitzicht gesteld. ‘Ach, laat ik iets goed doen voor de mensheid’, spookt door je hoofd en je gaat op pad in het begin van de avond. Bij het eerste huis doet niemand de deur open en het is er stil. Geen jankende kinderen of blaffende honden: ouders nog aan het werk,  kinderen en hond bij de (naschoolse) opvang wellicht. Morgen nog eens proberen. Bij het volgende huis wordt de deur open gedaan door een jong meisje. Na korte uitleg van het goede doel, geeft ze in gebrekkig Nederlands aan dat zij de au pair is en geen geld hiervoor heeft. Het volgende huis lijkt meer succes te bieden; de heer des huizes doet zelf open….bingo, denk je! De bewoner is zichtbaar geroerd door het goede doel en zegt uitgerekend vandaag via internetbankieren een mooie betaling te hebben gedaan. Shit denk je, maar de richtlijnen voor collectanten geven aan dat je de gulle gever hartelijk moet bedanken voor zijn gift. Zo staat de collectant na 3 pogingen nog steeds droog. Bij deur vier ontaart het verzoek voor een bijdrage in een discussie over de buitensporige salarissen van bestuurders van goede doelen en is vragen om een aalmoes hier zinloos. Bij het volgende huis wordt gezegd -met de beveiligde deur op een kier- dat ze nooit iets aan de deur geven, want kun je tegenwoordig collectanten nog wel vertrouwen? De bewoners daarna zijn gisteren door een callcenter benaderd en gaan maandelijks via automatische incasso doneren. Bij het volgende adres heeft de familie tijdens het tv-gala met koning fondsenwerver Ivo Niehe al een bedrag toegezegd….  Om moedeloos van te worden voor deze ondersteuner van het goede doel. In het huis daarna gaat de bewoner ondanks een luidruchtige bel niet uit z’n stoel…een typisch gevalletje voor Beter Horen, of ze zijn Oost-Indisch doof.  Na 10 huizen en een kwartiertje verder is de opbrengst  0 euro en heel veel frustratie. Dat was de eerste én laatste keer, verzucht de teleurgestelde collectant. Wat is er over dat royale, geefgrage land dat voor een warm bad zorgt voor collectanten van de goede doelen?

Bij het elfde huis echter start gelukkig de oogst van de avond. De vriendelijke bewoner biecht op dat hij geen klein geld heeft. ‘Dat treft, zegt de collectant, met groot geld zijn we ook heel blij’. Op dat bijdehante antwoord had de man in de deuropening niet gerekend. En de collectant voegt er snel aan toe: ‘of wilt u liever pinnen’? Pinnen, bij een collectant, zult u denken. Ja, ook goede doelen innoveren en het veroorzaakt geen bankcrisis. Klein geld kost immers geld en met baar geld voelen we ons steeds onveiliger, dus stappen we massaal over op cashless betalen. Dat biedt kansen voor ieder bedrijf waar veel (los)geld in omloop is. Dat zal de nodige veranderingen geven.  Voor een kroket bij Jantje steken we in de toekomst een pasje in de gleuf in plaats van munten. En over een tijdje geven we het pinautomaat door tijdens de collecte in de kerk en zelfs de bedelende Jan Schellekens in de Heuvelstraat vraagt om een halve euro en voegt daaraan toe….of wilt u liever pinnen? Kwestie van met de tijd meegaan!
IMAG0210

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s