Internet net niet

geen-internet[1]

Toen bij de 84-jarige mevrouw R.K. te T. werd ingebroken in haar garage, belde ze hevig geschrokken de politie. Diefstal is op zich al vervelend genoeg, om het over de afwikkeling maar niet te hebben. De krasse mevrouw K. had de tegenwoordigheid van geest om snel te reageren en te doen wat van haar werd verwacht. De politie bellen! Geen 112, maar 0900-8844 voor geen spoedeisende zaken. Een telefoniste ergens in het callcenter van de boevenvangers hoorde het verhaal van de inbraak geduldig aan. Na wat geruststellende reacties handelde de medewerker het belscript geroutineerd af. ‘Wilt u via internet aangifte doen, ga dan naar politie.nl’. ‘Maar ik heb helemaal geen internet’, reageerde mevrouw K. verbaasd. Bovendien had zij verwacht dat tenminste één rechercheur zelf poolshoogte kwam nemen, om als een volleerd Sherlock Holmes sporenonderzoek te doen. Nee, een gestolen boor, heggenschaar, bladblazer en een oude, vertrouwde fiets zijn van onvoldoende waarde om uit te rukken. Als alternatief mocht de gedupeerde ook op het politiebureau aangifte doen. Over 10 dagen op zaterdagavond om 20:00 uur. Alsof het een uitnodiging voor een feestje betrof. Ben je niet into internet, dan volgt een ontmoedigend verzoek op het bureau je verhaal te doen. Eigenlijk tel je pas mee, als je online bent.

Toen mijn 83-jarige moeder onlangs met mij een flitsende presentatie bijwoonde van een zorginstelling, werd gewezen op aanvullende informatie. Een glossy folder lag op de hoek van een tafel klaar voor geïnteresseerden. De jonge enthousiaste projectmanager wees de toekomstige bewoners met een gemiddelde leeftijd van 80+ ook op het bijhouden van de ontwikkelingen van de bouw. ‘Volg ons via Twitter of kijk op Facebook’ luidde het advies. De meeste senioren keken elkaar vragend aan: ‘wat zegt ze’ en een enkeling verhoogde het volume van het gehoorapparaat. ‘Welk boek moet ik lezen’, vroeg mijn moeder. Ik legde uit dat Facebook de reden is, waarom de kleinkinderen en ik de hele dag op hun mobieltje kijken. ‘Voor mij hoeft dat allemaal niet’, zei mijn moeder, die de mobiele telefoon zelfs tot een onding heeft verheven.

Plannenmakers, communicatiedeskundigen, projectmanagers en strategen: let op! Vergeet niet dat er een generatie is die het digitale tijdperk niet (meer) betreedt. Een vangnet is dan hard nodig om hen te bereiken. Internet helpt niet, interesse in en aangepaste communicatie voor deze speciale doelgroep wel.

Advertenties

2 comments

  1. En toch… Mijn moeder was 78 toen ze besloot dat ze een laptop wilde kopen en dat @home (tegenwoordig Ziggo) ook maar internet in haar appartement moest aansluiten. Hoewel ik nog zoiets had van ‘zou je niet eerst eens een laptop huren voor een paar weken, om te zien of het bevalt’, moest alles binnen een week geregeld worden. Inmiddels is ze 86 en zit ze dagelijks meerdere keren op internet. Ze mailt, ze zit op Facebook, ze skyped met haar kleinkinderen in het buitenland (met cam en koptelefoon/microfoon) en heeft haar oude laptop onlangs verruilt voor een splinternieuwe. Alleen Windows 8 was een stap te ver, dus de leverancier heeft ervoor gezorgd dat haar bureaublad er hetzelfde uitziet als op haar oude laptop. Je mag veel van haar spullen afnemen, maar je blijft van haar auto en van internet af!

  2. Ton,

    Je slaat de spijker op z’n kop! ik ken deze doelgroep als geen ander.
    Uitzonderingen, zoals in de eerste reactie beschreven vormen echt de minderheid!!

    Groet,
    P.Remmers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s