Vive La France

Tot voor kort kende ik Frankrijk vooral van de Route du Soleil; de snelweg naar Spanje. De Francofiel in mij was nog niet uit de kast gekomen. De fietstocht die ik vorige maand naar Lourdes ondernam, heeft daar verandering in gebracht.

Met verbazing en bewondering heb ik de schoonheid van het uitgestrekte en gevarieerde land tot mij genomen. Het Franse platteland is dun bevolkt. Dorpjes met maar een paar honderd inwoners zijn eerder regel dan uitzondering. Iedere village heeft z’n Mairie, kerk en monument voor de overleden soldaten 1914-1918. Verder vind je er vaak maar één winkel. Een wonderlijke combinatie van tabac-épicerie-bar-depot de pain-menu du jour. De plek waar de dorpelingen elkaar ontmoeten. Een soort Facebook zonder computer, waar verhalen worden gedeeld, pastis wordt gedronken en geproost als bewijs van: ‘vind ik leuk’.

Ik heb geleerd dat een Hôtel de Ville niets met horeca te maken heeft, maar het gemeentehuis betreft. En dat met een Chateau in de wijnstreken geen écht kasteel wordt bedoeld maar een statig wijnhuis. Kilometer voor kilometer ben ik Frankrijk-minded geworden. Het is als met hun kaas en wijn; je moet het leren waarderen.
Het vooroordeel dat de Fransen chauvinistisch zijn, is volgens mij hartstikke waar. Maar wat wil je, als je in een land woont dat zoveel te bieden heeft? Daar word je als inwoner vanzelf trots en vaderlandsgezind van.

Het is ondenkbaar in de knellende wetgeving van Nederland om een combinatie te vormen van een dorpskroeg met een kruidenierszaak, tabak- en tijdschriftenwinkel en restaurant met een ‘menu van de dag’. Maar wel de oplossing om in wijken en kleine dorpen de basisvoorziening voor de bewoners op peil te houden. Voeg er een pinautomaat en afhaalpunt voor internet-aankopen aan toe en je hebt een eigentijdse formule te pakken. In Frankrijk uit nood geboren, voor Nederland een trouvaille. Voor de Hasselt, Loven of Broekhoven waar de tabakswinkel, bakker en bank al lang uit het straatbeeld zijn verdwenen. Maar ook voor kernen als Hulten, Biest Houtakker of Dongen-Vaart.

De Franse les kon mij niet zo bekoren, het land des te meer. Ben blij dat ik me destijds wat woordjes heb eigengemaakt in de klas. Dat kwam me goed van pas op reis: une bière s’il vous plaît!

1031

Advertenties

2 comments

  1. Mooi stukje Ton, en proficiat met je prachtige inspanning! Frankrijk is idd één van de weinige landen die alles heeft, van oceaan tot mediterranée, strand en bergen, de zon en de sneeuw, de keuken en de wijn. En Céline 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s